بخت یار ایران خواهد بود اگر؛ پرچم مشروطه خواهی را ورای پادشاهی و جمهوری برافراشته کنیم؛ همچنان که دکتر شاپور بختیار در سنگر خود چنین کاری کرد و به این دلیل ما ایرانیان آزادیخواه، دست در دست هم، همصدا، به دکتر شاپور بختیار که “رفت تا ایران بماند” با صدایی رسا پیام میفرستیم، بختیار، بختیار، سنگرت را نگه میداریم .
بختیار نمیمیرد، چون او آخرین فریاد دموکراسی ایران در انقلاب ۱۳۵۷ بود. او بود که در شرایطی بس خطیر و علیرغم اینکه پدرش به وسیله پدر محمدرضا شاه کشته شده بود، ۲۵ سال پس از دولت قانونی دکتر مصدق، نخستوزیری آخرین دولت مشروطه ایران را بر عهده گرفت.
چهلو پنج سال از روزی میگذرد که دکتر شاپور بختیار با تشکیل دولت ملی خود به خودکامگی بیستوپنجساله محمد رضاشاه پایان داد و سد سکوتی را که بنابر اوامر ملوکانه علیه دکتر محمد مصدق ایجاد شده بود، شکست؛ در اولین فرصت به احمدآباد رفت و با تجدید عهد با رهبر نهضت ملی ایران بر کودتای ننگین ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ خط بطلان کشید.
آنروز که علی خامنهای حکم قتل دکتر شاپور بختیار را داد و آدمکشان حرفهای خود را به پاریس فرستاد، نمیدانست که با آن جنایت خوفناک، دارد تیشه به ریشه حاکمیت دینی میزند؛ زمینه نابودی رژیم ضد انسانی جمهوری اسلامی را فراهم میسازد و آنرا با خود بسوی سیاهچال تاریخ سوق میدهد.
چیزی که واقعاً دلم میخواهد این است که زنده باشم و ببینم که پیکر پدرم، دکتر بختیار و سرهنگ عزیر مرادی که از افسران وطنپرست کشور بود و در ترکیه ترور شد را به ایران برگردانیم. پدرم و سرهنگ عزیز مرادی را به خاک ایران بسپاریم و خاکستر دکتر بختیار را همانطور که آرزو داشت به دامنه کوههای بختیاری.
فایل صوتی پیام دکتر مصدق به مناسبت ۳۰ تیر «روز سیام تیر در تاریخ مبارزات مُمتد ملّت ایران فراموش نشدنی است، زیرا در این روز تمام افراد ملت، از هر طبقه و مقام، در...
در بهار سال ۱۳۳۱ دکتر مصدق به فکر آن افتاده بود که مبارزه را از جبهه نبرد خارجی بداخل بکشاند. زیرا با تجربه یک سال زمامداری و مبارزه سرسختانه به این نتيجه رسیده بود که پیروزی نهایی در مبارزه با استعمار بدون برداشتن موانعی که ارتجاع وفئودالیسم داخلی با پشتیبانی قدرت استعمارگر، بر سر راه مبارزه ایجاد میکردند، مقدور نخواهد بود.
ایران هرگز نخواهد مرد
