پراکندهگوییهای پایان هفته ۲۲۳
پیشکش به کسانی که خود را در مبارزه علیه خفقان سیاسی و حکومتهای خودکامه تعریف میکنند.
۱- تواناییمان را برای پیشرفت و پیروزی، بهویژه در زمان بحران، آشفتگی، استرس، شکست، اندوه، جنگ و رویدادهای غیرمنتظره افزایش دهیم.
۲- رهبرانی که یاد نمیگیرند، درس نمیگیرند و عبرت نمیگیرند، در دنیایی زندگی میکنند که دیگر وجود خارجی ندارد.
۳- رهبرانی که سیستمهایی ایجاد میکنند که بدون آنها و پس از آنان هنوز کار میکنند و ادامه مییابند، تأثیرگذارترین رهبران هستند.
۴- رهبرانی که گوش شنوا به مخالفتهای سازنده ندارند، به استقبال نابودی خود میروند.
۵- رهبرانی که از ایجاد ظرفیت لازم برای انجام مسئولیتها، تعهدات و تکالیف خود در برابر شهروندان و جامعه ناتواناند، شایسته رهبری نیستند.
۶- رهبرانی که نقاط کور خود را نمیبینند، تأثیر خود را کاهش میدهند و نارضایتی در جامعه را افزایش میدهند.
۷- رهبرانی که توهم عالی بودن دارند نهتنها از پیشرفت بازمیمانند، بلکه سدی در مسیر پیشرفت دیگران و جامعه هستند.
۸- رهبرانی که بیش از حد به راهحلهای خود اعتماد دارند، در نابودی استعدادهای جامعه نقش کلیدی دارند.
۹- رهبرانی که به توانایی خود در درک مردم و شرایط بیش از حد اعتماد دارند، احتمالاً قضاوتهای نادرست بیشتری میکنند.
۱۰- رهبرانی که راهحلهای مؤثر گذشته در مقابله با بحرانها را در شرایط کنونی، بدون توجه به تفاوت و گستردگی بحرانها، کماکان مؤثر میدانند، در بحرانها غرق خواهند شد.
۱۱- رهبران خودمحور برای رسیدن به اهداف خود از افراد ناتوان سوءاستفاده میکنند، خود را برحق میدانند، با فروتنی میانهای ندارند، فریبکاری میکنند، کنترل میکنند و به دنبال مقام و منزلتاند.
۱۲- رهبرانی شایسته قدردانی، وفاداری و ماندگاری هستند که نتایج ایدهها، تصمیمات، سیاستها و اقداماتشان باعث رشد شهروندان، توسعه جامعه و خوشبختی انسان میشود.
۱۳- رهبرانی که تصمیمات و اقداماتشان حاصل انگیزهای است که ریشه در ترس، خودمحوری و منیت دارد، باید از خود شرم داشته باشند.
۱۴- شاید هیچ لحظهای برای یک فرد در زندگی بهتر و لذتبخشتر از لحظهای نباشد که بگوید «تحمل بس است»، برخیزد و برای هدفش مبارزه کند و تا پیروزی قطعی و کامل تسلیم نشود.
۱۵- بسیاری از ما از انجام کارهایی میترسیم و فکر میکنیم توانایی و مهارت لازم و کافی برای انجام موفقیتآمیز آن را نداریم و شکست میخوریم. کلید غلبه بر ترس، برداشتن گام اول است که راه پیروزی را هموار میکند.
۱۶- مسیر رهبری موفق از تعریف، پذیرش و احساس ناراحتی ناشی از ضعف میگذرد.
۱۷- همیشه به ما از جنبههای منفی شکست، اشتباه و ضعف گفته شده است، ولی کمتر از جنبههای مثبت آنها سخن گفته شده است.
۱۸- منتظر نشوید تا همه ویژگیهای رهبری در شما جمع شود. اگر میخواهید رهبری یک سازمان، یک گروه یا یک جامعه را بر عهده بگیرید، از ضعفها حداکثر استفاده را بکنید. ضعف میتواند دارایی ارزشمند باشد و اگر درست استفاده شود، از پایههای قدرت خواهد بود.
۱۹- ضعف فرصت ایجاد میکند، همدلی را افزایش میدهد، تفکر را گسترش میدهد، خودشیفتگی و تکبر را کاهش میدهد و تأثیر را بیشتر میکند.
۲۰- رهبران موفق ضعفها را جبران میکنند و کمکها را میپذیرند. رد کمکها به معنای محدود کردن پتانسیل خود است.
۲۱- نقد بدون توهین، معتبرتر، پایدارتر، سازندهتر، صادقانهتر و رهگشاتر است.
صادق هدایت، توپ مروارید:
«دین اسلام، دین شرمگاه است.»
هفتهای دلپذیر و خاطرهانگیز را برای شما و عزیزانتان خواهانم.
ایران هرگز نخواهد مرد!
در نهادینه کردن مرام انسانیت کوشا باشیم.
ابراهیم بیپروا
