پراکنده‌گویی‌های پایان هفته ۲۱۹

پیشکش به مبارزان راه آزادی و آزاداندیشان

۱- هر کسی آزاد است از هر کسی حمایت کند و من هم مستقل و آزادم از فرد یا افراد مورد حمایت دیگری لزوماً حمایت نکنم.

۲- من آزادم بدون هیچ تعصبی حتی با دشمنان اندیشه‌هایم به گفت‌وگو بنشینم، ولی این لزوماً بدان معنا نیست که حرف‌های آن‌ها را بی‌اندیشه بپذیرم.

۳- هر انسانی آزاد است که مواضع سیاسی‌اش را در پیِ تجربیات، مطالعات و مشاهدات در طول زمان تغییر دهد و این یعنی دوری از جزم‌گرایی، دگماتیسم و انجماد فکری.

۴- هر کسی باید بدون ترس، محدودیت و تهدید و با آزادی کامل، هر کسی را که خواهان رهبری گروه، حزب یا جامعه‌ای است به چالش بکشد و کارنامه‌ی سیاسی او را در طول حیات سیاسی‌اش نقد کند.

۵- هرکس باید از آزادی کامل برای نقد دین، کتب به‌اصطلاح آسمانی، ایدئولوژی، «قهرمانان»، «مقدسات»، رهبران و… برخوردار باشد.

۶- هر کسی باید از آزادی کامل برای انتشار و تبلیغ اندیشه‌ها، ایده‌ها و نظرهای خود برخوردار باشد، مشروط بر این‌که آن اندیشه‌ها و ایده‌ها تهدیدی برای حیات، آزادی و خوشبختی انسان دیگری نباشد.

۷- هر انسانی باید آزادانه بتواند به هر نقطه‌ای از جهان سفر کند، مشروط بر این‌که هدفش از سفر آدم‌کشی، ارتکاب جنایت، غارت اموال دیگری، اقدامات تروریستی و… نباشد.

۸- هیچ انسانی را نباید از آزادی‌های مندرج در اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر محروم کرد. آمران و عاملانِ محروم کردن را باید منصفانه محاکمه و برای نقض حقوق بشر مجازات کرد.

۹- مبارزه برای کسب آزادی یکی از ارزشمندترین کارهایی است که یک انسان می‌تواند بکند، ولی پاسداری از آزادی ارزشمندتر است.

۱۰- ابزار رسیدن به آزادی خرد، شعور و آگاهی است و نه جار و جنجال، خشم و خشونت، کینه و نفرت، فریب و ترفند، دروغ و تزویر، هیجان و…

۱۱- کسی که سیاسی نیست، یک جسد متحرک است که هرگز مزه‌ی آزادی را نخواهد چشید. دنبال انسان غیرسیاسی فقط در آرامستان‌ها بگردید.

۱۲- در دوره‌ی هرج‌ومرج و بحران، هر کسی که وعده‌ی آزادی به دیگری می‌دهد مردم‌فریب و ریاکار است. آزادی در بی‌ثباتی رشد و شکوفا نمی‌شود. آزادی در ثبات امکان ظهور می‌یابد.

۱۳- از حضور و شرکت آزادانه‌ی هر فردی با هر گرایشی در فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی حمایت کنیم.

۱۴- در جوامعی که دیکتاتورها مردم را از آزادی‌ها محروم می‌کنند، سرانجام خود نیز قربانی فقدان آزادی می‌شوند.

۱۵- در جایی که آزادی نیست، انسان به ابزاری برای اهداف آزادی‌کُشان تبدیل می‌شود.

۱۶- نقض آزادی، محدودیت آزادی، فقدان آزادی و سوءاستفاده از آزادی، همه از نشانه‌های زندگی‌ستیزی است، زیرا زندگی در آزادی تعریف می‌شود.

۱۷- کسب آزادی و پاسداری از آن هزینه دارد و در بسیاری موارد هزینه‌های سنگین، سنگین‌ترین هزینه‌ی ممکن، یعنی جان‌باختن! به همین دلیل بسیاری از افراد در اسارت می‌مانند تا برای آزادی هزینه نکنند.

۱۸- برای این‌که اکثریتی در یک جامعه از آزادی حمایت کنند و برایش هزینه دهند، نخست باید آن اکثریت را قدرتمند کرد و از ضعف رهانید.

۱۹- روی پای خود ایستادن، سر خم نکردن، تسلیم نشدن و راه خود را آفریدن یعنی آزادی.

۲۰- فقدان آزادی مادر دروغ، ریا و فساد است. بدون آزادی، اخلاق از مبارزه با فساد، دروغ و ریا ناتوان است.


میرحسین موسوی، کیهان، ۲۹ شهریور ۱۳۶۰
«یکی از احکام جمهوری اسلامی و اسلام این است که هرکس در برابر این نظام عادل اسلامی بایستد، باید کشته شود و زخمیِ آنان باید زخمی‌تر شوند تا بمیرند.»


هفته‌ای دلپذیر و خاطره‌انگیز را برای شما و عزیزانتان خواهانم.

ایران هرگز نخواهد مرد!

در نهادینه کردن مرام انسانیت کوشا باشیم.

دکتر ابراهیم بی پروا

مطالب مرتبط