درخواست فوری  نهضت مقاومت ملی ایران  برای اقدام بین‌المللی در برابر فاجعه انسانی در ایران

از سازمان ملل متحد، نهادهای بین‌المللی حقوق بشر و دولت‌های پایبند به اصول حقوق بشر و به اصول حقوق بین‌الملل.

در روزها و هفته‌های اخیر، ایران در شرایطی کم‌سابقه و نگران‌کننده قرار گرفته است. هم‌زمان با قطع گسترده و هدفمند اینترنت، که عملاً ارتباط مردم با جهان خارج را از میان برده، گزارش‌های پی‌درپی از خشونت شدید علیه شهروندان غیرنظامی به دست می‌رسد؛ خشونتی که ابعاد آن فراتر از برخوردهای امنیتی متعارف با اعتراضات مدنی است.

مردم ایران با مطالباتی روشن و ابتدایی، به‌ویژه در حوزه معیشت و زیست روزمره، به خیابان‌ها آمدند. پاسخ حکومت، اما، نه گفت‌وگو و نه تلاش برای کاهش بحران، بلکه استفاده از سلاح‌های سنگین و روش‌هایی بوده است که معمولاً در میدان‌های جنگ به کار می‌رود. بنا بر اطلاعات گردآوری‌شده از منابع میدانی، مراکز درمانی و شبکه‌های امدادی، شمار جان‌باختگان و مجروحان به سطحی رسیده که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. هزاران نفر جان خود را از دست داده‌اند و صدها هزار نفر زخمی شده‌اند. در میان مجروحان، شمار زیادی از جوانان با شلیک مستقیم سلاح‌های ساچمه‌ای از ناحیه چشم هدف قرار گرفته‌اند و برای همیشه بینایی خود را از دست داده‌اند؛ آسیبی که نه‌تنها جسم، بلکه آینده یک نسل را نابود می‌کند.

در برخی شهرها، گزارش‌هایی منتشر شده که از سوزانده‌شدن مردم در اماکن عمومی حکایت دارد. این تصاویر و روایت‌ها، برای بسیاری یادآور تاریک‌ترین فصل‌های تاریخ معاصر بشر است؛ فصل‌هایی که جهان پس از آن‌ها با خود عهد بست هرگز اجازه تکرارشان را ندهد. با این حال، واکنش جامعه بین‌المللی تاکنون عمدتاً به ابراز نگرانی و صدور بیانیه‌های محکومیت محدود شده است. هرچند این مواضع از نظر اخلاقی قابل توجه‌اند، اما در برابر ابعاد این فاجعه انسانی، کافی و متناسب نیستند.

تجربه تاریخی نشان می‌دهد که سکوت، تعلل یا احتیاط بیش از حد در برابر خشونت گسترده علیه غیرنظامیان، عملاً به ادامه و تشدید آن می‌انجامد. این واقعیتی است که تاریخ بارها آن را به یاد ما آورده است. آیندگان، نه‌تنها عاملان مستقیم این خشونت‌ها، بلکه کسانی را که توان جلوگیری داشتند و اقدام نکردند، مورد پرسش و داوری قرار خواهند داد.

بر همین اساس، نهضت مقاومت ملی ایران با احساس مسئولیتی عمیق و فوری، از سازمان ملل متحد، نهادهای بین‌المللی حقوق بشر و دولت‌های پایبند به اصول حقوق بین‌الملل درخواست می‌کند:

۱- اعزام فوری یک هیئت مستقل و بی‌طرف تحقیق و حقیقت‌یاب برای بررسی میدانی وقایع و کمک به توقف هرچه سریع‌تر خشونت علیه شهروندان غیرنظامی.
۲- اعمال فشار مؤثر و فوری برای برقراری دسترسی کامل به اینترنت در ایران تا امکان اطلاع‌رسانی آزاد، مستندسازی وقایع و ارتباط مردم با جهان خارج فراهم شود.
۳- تعلیق روابط دیپلماتیک و اخراج نمایندگان جمهوری اسلامی ایران از کشورهایی که خود را متعهد به دفاع از حقوق بشر می‌دانند، تا زمانی که کشتار و سرکوب متوقف شود.
۴- خروج نمایندگی‌های دیپلماتیک خارجی از ایران به‌منظور جلوگیری از عادی‌سازی روابط در شرایطی که جان شهروندان به‌طور گسترده در خطر است.
۵- ممنوعیت حضور نمایندگان دولت ایران در مجامع بین‌المللی تا زمانی که این حکومت به تعهدات بنیادین خود در قبال حقوق بشر پایبند شود.

ما از تمامی تشکل‌های سیاسی، مدنی و صنفی، چه در داخل ایران و چه در خارج از کشور، می‌خواهیم این متن را بازنشر داده و با امضای خود به نمایندگان پارلمان‌ها، دولت‌ها، نهادهای بین‌المللی و سازمان‌های حقوق بشری ارسال کنند. سکوت در برابر این فاجعه، به‌معنای واگذار کردن سرنوشت هزاران انسان بی‌دفاع به خشونت و بی‌پاسخ‌گذاشتن مسئولیت تاریخی ماست.

از جامعه بین‌المللی می‌خواهیم اکنون، نه فردا، در کنار مردم ایران بایستد؛ پیش از آن‌که این فاجعه به زخمی ماندگار در وجدان جمعی بشر بدل شود.

از ملت ایران حمایت کنید،
پیش از آن‌که دیر شود.

ایران هرگز نخواهد مرد
نهضت مقاومت ملی ایران

۸ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ برابر با ۲۸ ژانویه ۲۰۲۶

متن به زبان‌های انگلیسی، فرانسه و آلمانی ترجمه شده و برای سازمان‌های لازم فرستاده شده است.

مطالب مرتبط