نشریۀ اینترنتی نهضت مقاومت ملی ایران

N A M I R

‏جمعه‏، 2018‏/11‏/23

 

 

٢٢ نوامبر ٢٠۱٨

بیستمین سالگرد قتل وحشیانه داریوش فروهر و پروانه اسکندری

در سکوت و با سرود "ای ایران" برگزار شد

بقلم شاهرخ بهزادی

media

بیستمین سالگرد قتل و داریوش و پروانه فروهر، با شرکت جمعی از خویشان، دوستان و فعالان سیاسی در منزل شخصی آنان برگزار شد. پنجشنبه اول آذر/ ٢٢ نوامبر ٢٠۱٨

٢٠ سال پیش در چنین روزی (اول آذرماه) داریوش فروهر و پروانه اسکندری، ٢ تن از چهره‌های ملی و مبارز ایران، در منزل خود واقع در محله فخرآباد تهران با ضربات چاقو مأموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی کشته شدند. قتل این دو، آغازگر قتل‌هایی سیاسی در ایران بود که به قتل‌های زنجیره‌ای معروف شد. بیست سال است که هیچ دادگاه صالحی در داخل ایران به صورت علنی و شفاف به قتل‌های سیاسی مخالفان و روشنفکران ایرانی طی دهه‌های ٧٠ - ۶٠ رسیدگی نکرده و مسببان این فجایع توضیحی در مورد این جنایات به افکار عمومی نداده‌اند.

پرستو فروهر، دختر این دو شخصیت سیاسی در اطلاعیه‌ای اعلام کرده بود که مراسم یادبود پروانه اسکندری و داریوش فروهر بعد از ظهر امروز (پنجشنبه اول آذر/ ٢٢ نوامبر) در منزل شخصی آنها برگزار می‌شود

در این مراسم که ساعت ۱۵ تا ۱۷ عصر امروز در خیابان قائدی (هدایت) تهران برگزار شد، حاضران در سکوت یاد و خاطره‌ آن دو چهره ملی و مبارز ایران را گرامی داشتند.

مراسم بزرگداشت بیستمین سالگرد قتل داریوش فروهر و پروانه اسکندری بعداز ظهر پنجشنبه یکم آذر / ۲۲ نوامبر ٢٠۱٨، در منزل خود آنان در تهران برگزار شد.

مراسم امروز با هم‌خوانی سرود "ای ایران" توسط پرستو فروهر و جمعیت حاضر در این مراسم پایان یافت. پرستو فروهر همچنین ابراز امیدواری کرده است که حقایق قتل پدر و مادرش روزی روشن بشود.

داریوش فروهر دبیرکل حزب "ملت ایران" و وزیر کار دولت مهدی بازرگان بود که در اول آذر ۱۳۷۷ به همراه همسرش پروانه اسکندری در جریان قتل‌های زنجیره‌ای در منزل شخصی‌شان کشته شدند. داریوش فروهر زمانی که توسط مأموران حکومتی در تهران به قتل رسید، ٧٠ساله بود و پروانه اسکندری ۵۹ سال داشت.

نیم قرن از زندگی آقای فروهر در مخالفت و مبارزه با حکومت‌های پهلوی و جمهوری اسلامی سپری شد.

فرج سرکوهی، نویسنده مقیم آلمان در گفتگو با بخش فارسی رادیو بین‌المللی فرانسه می‌گوید، آنچه به نام قتل‌های زنجیره‌ای معروف شده است، در واقع قتل‌های سیاسی، عقیدتی و دینی است.

 

منبع: رادیو فرانسه

 

 

 

بیستمین سالروز "زخم باز" قتل‌های زنجیره‌ای در ایران

بیست سال پیش در چنین روزی داریوش فروهر و پروانه اسکندری در منزل خود در تهران توسط مأموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی کشته شدند. از پرونده مبهم قتل‌های زنجیره‌ای در ایران کماکان به عنوان "زخمی باز" سخن گفته می‌شود.

امروز پنجشنبه اول آذر (۲۲ نوامبر) مصادف است با بیستمین سالروز قتل داریوش فروهر و همسرش پروانه اسکندری. قتل این دو دگراندیش آغازگر قتل‌هایی سیاسی در ایران بود که به قتل‌های زنجیره‌ای معروف شد.

داریوش فروهر و پروانه اسکندری، دو تن از سرشناس‌ترین چهره‌های ملی ایران، روز اول آذرماه ۷۷ در محل زندگی خود واقع در محله فخرآباد تهران با ضربات چاقو به دست مأموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی به طرز فجیعی به قتل رسیدند.

تنها به فاصله چند روز از این فاجعه بود که پس از مدت‌ها بی‌خبری از ﻣﺣﻣﺩ مختاری و ﻣﺣﻣﺩجعفر پوینده که پس از خروج از منزل دیگر به خانه‌هایشان بازنگشته بودند، پیکر بی‌جان این دو عضو کانون نویسندگان ایران، در روزهای ۱۲ و ۱۸ آذرماه همان سال، در جاده‌های اطراف تهران پیدا شد.

ماجرای "قتل‌های زنجیره‌ای" به سرعت رسانه‌ای شد و به مطبوعات نسبتا آزاد این دوران راه یافت. گفته می‌شد که این قتل‌های سیاسی با فتوای برخی روحانیان بلندپایه و توسط تیم وزارت اطلاعات دوران وزارت علی فلاحیان (وزیر اطلاعات دولت هاشمی رفسنجانی) و قربانعلی دری نجف‌آبادی (وزیر اطلاعات دولت ﻣﺣﻣﺩ خاتمی) انجام گرفته است.

مقام‌های جمهوری اسلامی در نخستین واکنش‌های خود، سرویس‌های امنیتی بیگانه به‌خصوص اسرائیل را عامل قتل سیاسی دگراندیشان معرفی کردند.

ﻣﺣﻣﺩ خاتمی، رئیس جمهوری وقت ایران، هیأتی را بدون حضور وزیر اطلاعات وقت، مسئول رسیدگی به پرونده قتل‌های سیاسی کرد؛ هیأتی که پس از یک ماه تحقیق دست داشتن شمار زیادی از مسئولان بلندپایه وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در قتل‌ها را تأیید کرد.

این "عوامل" دستگیر شدند و ﻣﺣﻣﺩ خاتمی بلافاصله دری نجف‌آبادی، وزیر اطلاعات وقت را برکنار و علی یونسی را جایگزین او کرد. وزارت اطلاعات سپس به ریاست علی یونسی در بیانیه‌ای بی‌سابقه در دی‌ماه ۷۷ اعلام کرد که عاملان قتل‌ها "معدودی از همکاران کج‌اندیش و خودسر" بوده‌اند که "آلت دست عوامل پنهان و مطامع بیگانگان شده‌اند".

سپس در پی توقیف مطبوعات در بهار سال ۱۳۷۹ و بازداشت و زندانی کردن روزنامه‌نگاران پیگر ماجرای قتل‌های زنجیره‌ای، دادگاه متهمان این قتل‌ها بدون حضور خانواده قربانیان و وکلای آنها، در فاصله سوم تا ۳۰ دی‌ماه آن سال برگزار شد. آن دسته از اعضای وزارت اطلاعات که به عنوان "عوامل" قتل‌ها معرفی شده بودند به چند سال زندان محکوم شدند و پرونده با ابهام بسیار بسته شد.

گرچه قتل‌های سیاسی ابعادی بسیار وسیع‌تر داشت، اما جمهوری اسلامی تنها قتل داریوش فروهر، پروانه اسکندری، ﻣﺣﻣﺩ مختاری و ﻣﺣﻣﺩجعفر پوینده را توسط عوامل "خودسر" وزارت اطلاعات به رسمیت شناخت.

احمد میرعلایی، حمید حاجی‌زاده، مجید شریف، غفار حسینی، احمد تفضلی، ابراهیم زال‌زاده و پیروز دوانی از جمله ده‌ها نفری هستند که از آنها به عنوان قربانیان قتل‌های سیاسی موسوم به قتل‌های زنجیره‌ای نام برده می‌شود.

بسیاری از فعالان سیاسی و رسانه‌ای، قتل‌ها و ترورهای خارج از کشور، همچون قتل قربانیان پرونده میکونوس (صادق شرفکندی، فتاح عبدلی، همایون اردلان و نوری دهکردی)، و ترور عبدالرحمن قاسملو و فریدون فرخزاد را نیز در چارچوب قتل‌های زنجیره‌ای ارزیابی می‌کنند.

در اسناد بازجویی سعید امامی، مشاور وزیر اطلاعات و معاون سابق امنیت این وزارتخانه، به عنوان یکی از "عوامل" قتل‌های زنجیره‌ای آمده است: «علی فلاحیان با وجود آنکه خود حاکم شرع بود، اما معمولا و در موارد حساس احکام حذف محاربان را شخصا صادر نمی‌کرد. او این احکام را از آیت‌الله خوشوقت، آیت‌الله مصباح، آیت‌الله خزعلی، آیت‌الله جنتی و گاهی نیز از محسنی اژه‌ای دریافت می‌کرد و به دست ما می‌داد. ما فقط به آقایان اخبار و اطلاعات می‌رساندیم و بعد هم منتظر دستور می‌ماندیم.». سپس اعلام شد که سعید امامی که در پنجم بهمن ۷۷ دستگیر شده بود، در زندان اوین با خوردن داروی نظافت خودکشی کرده است. اما برخی از دوستان سعید امامی، همچون روح‌الله حسینیان، اعلام کردند که «سعید امامی کشته شد تا طراحی قتل‌ها را به گردن او بیندازند.»

بسیاری از نیروهای موسوم به اصلاح‌طلب در ایران نیز بر این باور بودند که سعید امامی کشته شده تا آمران اصلی قتل‌های زنجیره‌ای معرفی نشوند. همچنین مطبوعات ایران سعید امامی را یکی از عوامل قتل‌های دهه ۶۰ و ۷۰ دانسته و از جمله قتل علی اکبر سعیدی سیرجانی و ماجرای اتوبوس ارمنستان (عملیات ناموفق به قصد به دره افکندن اتوبوس حامل ۲۱ نویسنده ایرانی) را به او نسبت می‌دهند.

بخش اعظم روشنفکران و فعالان سیاسی و رسانه‌ای و منتقدان جمهوری اسلامی، پرونده قتل‌های سیاسی موسوم به قتل‌های زنجیره‌ای در ایران را، پس از گذشت ۲۰ سال همچنان "زخمی باز" و پر از ابهام می‌بینند و خواستار رسیدگی برای روشن شدن وسعت واقعی و شفافیت در خصوص آمران و عاملان واقعی آن هستند.

پرستو فروهر، فرزند داریوش فروهر و پروانه اسکندری، در اطلاعیه‌ای اعلام کرده است که بعد از ظهر امروز پنجشنبه، هم‌زمان با بیستمین سالگرد قتل‌های زنجیره‌ای، مراسم یادبود این دو شخصیت ملی در منزل شخصی آنها در تهران برگزار خواهد شد.

منبع: دویچه وله

_______________________________________________________________

مقالات منتشر شده الزاما نقطه نظر، بيانگر سياست و اهداف نشریۀ اینترنتی نهضت مقاومت ملی ایران نميباشند. حق ويرايش اخبار و مقالات ارسالی برای هیئت تحریریۀ نشریه محفوظ است.